We hebben anderhalf uur in de trein gezeten en zijn nu in het China van Loes neergestreken.
Loes schrijft:
De kamer die we hebben gekregen heeft 2 verdiepingen en elke verdieping heeft een badkamer. Er is hier ook een televisie, computer en er zijn hier 3 banken waar je op kan zitten.Het uitzicht is hier niet zo mooi want je kijkt tegen een muur aan van een ander gebouw. Het behang hangt los en het ruikt een beetje.
Ik ben nieuwsgierig of de mensen die hier wonen ook klein zijn.
Het plan voor vandaag was om naar een tempel en naar een park te gaan. Starttemperatuur 29 graden(!). Dat werd de Huang's ancestral tempel en het Nanning People's Park. We kwamen in een wijk terecht die wat geaccidenteerd was. Langs een met wingerd begroeide muur via een verlaten steegje kwamen we bij een tempel die op verschillende niveau's lag. Het was er rustig, eenvoudig en mooi. Er was een buitekeukentje en er zaten wat mensen te eten. We hebben wierook laten branden en een rood lint met tekst in de boom gehangen. We werden uitgenodigd om deel te nemen aan de "lichtontstekings ceremonie", ter ere van de god Bodhisattva In een ruimte met altaar stonden 6 tafels vol met kaarsjes die iedereen aan moest gaan steken. Toen dat klaar was, werd er op de veranda van die ruimte nog een gebeds ceremonie gehouden. Toen het afgelopen was kreeg iedereen een stuk fruit. Fijn om mee te maken.
Het 'Social Welfare' hotel, waar we Loes kregen hebben we gevonden. Echter bleek dat het Welfare kantoor verhuisd is en dat nu de Social Lotery er gevestigd is. Het duurde even bij de receptie voordat zij begrepen wat we wilden maar met een beetje persistentie mochten we uiteindelijk naar betreffende verdieping. Op 4 aangekomen snelde al gauw hulpvaardige mensen naar ons toe. Ook hier gelukkig dat er mensen die wat engels kunnen en die onze foto's willen bestuderen. De ruimte waar het om gaat wordt gebruikt als magazijn. Na even wachten wordt er een sleutel gehaald en mogen we naar binnen. De formele chinese allure was ingeruid voor een totaal andere chinese allure! Deze kamer stond helemaal vol geduwd met dozen en zakken! Maar tof om het even te mogen zien en voor Loes toch belangrijk om te weten waar ze in onze armen is overgedragen.
De een na onderste foto is 12 jaar geleden in die ruimte. Een betere foto is er niet van omdat de overdracht toen heel snel en hectisch ging en er amper tijd was om foto's te maken.
