We zijn om 18.05 geland. Rugzakken van de band gehaald en wat zien we in de ontvangsthal, een man met de knapste hond van Shanghai.


woensdag 10 mei 2017
WEER IN SHANGHAI
WANDELING NAAR XINGPING
Gisteren dinsdag 9 mei. Een warme dag. Plan was om met bamboeboot overgezet te worden naar het begin wandelpad, stuk lopen dan weer met een pont over, dan naar Xingping, 3 uur lopen, en terug met een bamboeboot. Dit plan ging niet door omdat de plaatselijke overheid het niet veilig achtte voor kleine boten, de bamboeboten. Vanwege de vele regen van de vorige dag was de stroming te sterk. We hebben toen ons wandelplan aangepast. Haibo charterde een local in Yangdi die ons met een luxe auto over en langs de nodige bulten reed naar Lengshui alwaar we onze wandeling echt konden beginnen naar Xingping. Daar aan de oever van de Li zagen we aan de overkant één van de zgn. toeristische hoogtepunten van de Li, de negen paarden wand en de eerste stalletjes met toeristenspul. Hier konden we met een, grotere, ferry weer het water oversteken. In Xingping zouden we dan de bus via Yangshuo weer terug nemen naar huis. Echter zagen we dat er hier wel bamboeboten voeren. Mooi, kunnen we dat alsnog doen, dachten we, even pinnen. Zoeken en automaten proberen kostten de nodige tijd, bleek de enige voor ons werkbare bank in Yangshuo te zijn.
Dat deed ons doen beslissen om dan maar toch met de bus huiswaarts te keren. Vervolgens bleek, aangekomen in Yangshuo, dat er naar Yangdi geen bus meer ging. Voordat dat ons duidelijk werd, pffft. Wat nu? Taxi? Even later kwam er een vrouw aan die ons een man aanwees en die kon ons wel naar Langdi brengen voor 160 rmb. Prima oplossing!
Was het een afgewerkte busschauffeur die ons met de bus ging rijden en onderweg pikte die nog wat mensen op. Het was een soort buiten dienst bus waarmee toch nog wat te verdienen was(!).
Al met al was dat ook wel weer leuk om mee te maken.
maandag 8 mei 2017
WIE SCHRIJFT DIE BLIJFT?
Vandaag zijn we wakker geworden door de flinke regen en onweer. De regen duurde de hele ochtend. We besloten om het vandaag niet te ingewikkeld te maken. Met paraplu opgestoken zijn we een rondje door het dorp gelopen om te zien waar we terecht zijn gekomen. Een grotere onderneming buiten zat er niet in, zoals een geitenpad de hoogte in. Veel te glad en modderig, te gevaarlijk, ook voor de rest van de dag. Maar we zijn tevreden met wat we zien en het besef waar we zijn. In een eenvoudig dorpje langs de Li rivier waar de toerist nauwlijks notie van neemt, ondanks dat het midden in een van de meest toeristische omgevingen van China ligt. In de ochtend passeren op de Li talloze tourboten, die van Guilin naar Yangshuo varen. Opvarenden komen voor de typische bultige bergen waar de boten achter elkaar langs schuiven. De rivier en het sprookjesachtige decor is nationaal park. Ook wij begeven ons daarin maar dan te voet. Echt prachtig!
We zien oude huizen, soms nog met muren van kleiblokken en veel hout maar ook nieuwe huizen in de maak en een nieuwe betonnen weg. Eigenlijk is dat iets wat overal in China gebeurt(!).
Hier zien we dat men met een laag begint en die alvast gaat bewonen om vervolgens als het zich toelaat er een of meer lagen aan toevoegt. We zien verschillende stadia.
Onderweg zei Ellen: " zullen wij ook zo'n huis bouwen?" Waarop Loes zei: "Nou, Oma hoeft niet bang te zijn dat Arno en jij ons hier achterlaten, maar als jij het hebt over poten van de tafel en stoelen, thuis, korter te zagen, kan Oma eerder bang zijn dat wìj jóu hier laten". ;-)

zondag 7 mei 2017
WEER VERDER
7 mei. We gaan nu 4 uur rijden naar het Qing huis. We verlaten Laozhai, onze huisgenoten en Ayi. Het was erg bijzonder om er te zijn. Ik kan mijn emoties niet onderdrukken. Ik wil weer niet weg. We zitten aan de andere kant van de wereld en toch voel ik me op elke plek die we aan doen gauw thuis en vind ik het lastig om weer te vertrekken, niet alleen om de plek maar ook om de mensen die we leren kennen. Ik moet dénken aan het chinese liedje wat wij ooit op een stoeptegel van Nanchang drukten.
We zijn er bijna. We rijden door het karstgebergte. In Laozhai stonden de jonge rijst plantjes nog als zaailingen onder plastic bogen terwijl hier de rijst al uitgezet is op het land. We stoppen bij de Li rivier en worden met een boot overgezet. Daar wacht een driewieler met drie houten stoeltjes in de laadbak en we worden naar het Qing huis gebracht. Daar wacht Haibo op ons en heet ons welkom met thee en fruit. Daarna laat hij ons het huis, het straatje naar de rivier en het winkeltje zien. We gaan zo eten.
YAO HUIS
7 mei, zondag, regen.
Wat een fijn huis om even niets te hoeven. Het is een houten huis. Mooi van kleur. Het zit zonder spijkers in elkaar. Als je over de vloer loopt dan voel en hoor je dat, ook als de buren over hun vloer lopen hoor je dat. De huizen hebben meerdere lagen. Bij dit huis is de eerste laag voor opslag van hout en andere garage achtige dingen. Op de tweede laag is het woongedeelte. Bij elke deur moet je over een drempel van ongeveer 30 cm stappen. Dat went best snel. Het maakt je er veel bewuster van dat je een andere ruimte binnengaat. Het haalt ook de vaart uit je lopen, alsof het huis zegt: rustig aan. Aan de voorzijde van het huis heeft de woonkamer over de hele lengte ramen. Die kun je naar believen open of dicht schuiven. Hierdoor wordt de woonkamer een soort veranda. In het middendeel staat een ronde tafel die een stuk lager is als de tafels bij ons, met bijpassende stoelen. Best plezierig. Als we weer in Nederland zijn ga ik van de woonkamer tafel en stoelen 15 cm van de poten afzagen. In de ruimte waar de eettafel staat kun je het dak zien met daarin kleine lichtgaten (10 x 20 cm) in een patroon verdeeld. Het is afgewerkt met doek waar weer gaten in zijn geknipt voor de lichtgaten. Ook in dit huis is er binnen een stookplek om te koken. Die ziet zwart door de rook. In de keukenramen zit geen glas er zijn alleen horren en wat plastiek tegen aan bevestigd. De slaapkamers zijn zeer sfeervol door de ontzettend mooie hemelbedden. De derde laag is de zolder. Deze is voor opslag en om was te drogen.
We leven hier op het ritme van het dorp, om 7 uur opstaan, om 8 uur ontbijt, om half 1 lunch, om half 7 ongeveer diner en niet te laat naar bed. De rest van de tijd hebben wij gewandeld, ik heb Ayi geholpen met koken en met mede bewoners gezellig getafeld. Bij veel mensen staat de hele dag de deur open en men loopt makkelijk bij elkaar naarbinnen.
KOKEN MET AYI
5 en 6 mei. Ja, koken met Ayi. Interessant hoe zij dat doet en waar. Ze kookt in huis op een bamboe vuurtje. De keuken staat in verbinding met de woonkamer, bijkeuken en buiten. Er zijn melkglazen ramen met een motiefje die opengeschoven kunnen worden. Ze hebben hier een metalen ring op pootjes waaronder met bamboe en hout een vuurtje gemaakt wordt en op de ring rust de wok. Alle ingrediënten worden eerst gewassen als dat nodig is en gesneden, dan per ingrediënt op een bordjes gelegd. Er staat een emmer water met een panlepel erin, een emmer voor het afval, een fles zoute sojasaus, een flesje azijn en een keramiek zout/..... stel en natuurlijk de wok met scheplepel. Die lepel is echt een must. Ayi kookt gestructureerd en schoon. Ze kookt altijd op een vuurtje zoals iedereen hier in het dorp. De rook gaat door een raster van bamboe latten in het plafond naar buiten. Het is leuk om samen met haar te koken ook al kunnen we elkaar niet verstaan. Ik heb wel wat van haar geleerd. De recepten ken ik wel een beetje maar vooral de manier van koken en de handigheid daarin maakt indruk. Het is eenvoudig, goed en lekker eten. Ik kom hier wel koken voor de gasten als Ayi een keer een paar dagen weg is.
Een gerechtje: Gebakken komkommerz
❌ Vet in de wok.
❌ Knoflook erbij en even bakken.
❌ Komkommer erbij en bakken.
❌ Zout erbij
❌ Zoute sojasaus erbij.
❌ Een heel klein beetje azijn erbij.
❌ Je proeft of de gaarheid oké is.
❌ Op bordje scheppen.
❌ Wok gelijk schoon maken met water.
Je schept uit de water emmer wat water en giet in de wok. Wok blijft op vuur staan. Met de scheplepel beweeg je het water door de wok en schept het uit de wok in de afval emmer. Het vuur houd je aan door de bamboe takken door te schuiven onder de ring. Zo worden er verschillende gerechtjes gemaakt, (meestal vier) en die eet je dan met rijst. De rijst maakt ze in een rijststomer.



